Skip to main content

Baby Power

Iyak, sermon, galit, gulat. Lahat nang iyan ay napalitan ng tuwa, saya, halakhak, pagkasabik.

“Ayoko pong masira yung bakasyon ni Papa…” Paiyak kong sinagot ang tanong ni Mama habang katabi ko si Charles at magkahawak ang aming mga kamay kung bakit hindi agad naming sinabi ang tungkol sa aking kalagayan nung panahong kasama namin si Papa para sa isang linggong bakasyon dito sa Pilipinas – nagtatrabaho kasi si Papa sa Hong Kong bilang isang family driver.

Kinabukasan, nasabi na rin ni Charles sa kanyang mama ang tungkol sa aking kalagayan. Natanggap na rin naman agad nya ito.

Naging strikto si Mama nung sumunod na dalawa o isang linggong strikto sa aking paggising, pagtulong pati ang paggawa ng gawaing bahay. Dapat raw ay kumilos ako para maiwasan ang pagkamanas ng aking katawan. Ngunit kalaunan ay naging magaan na ang kanyang pakitungo marahil dala lamang ng pag-aalala.
Nagbago na ang lahat. Napalitan ang pagkabigla nang pagkasabik. 

Ang lahat ay nakaabang sa mga bagong balita tungkol sa bagong yugto ng aking buhay. Sa katunayan sa sobrang pagkasabik ni Tita Winnie, paisa-isa na ang bili nya ng gamit para kay baby ay ibigay.

Ang mga pinsan ko naman, mga anak ni Tita Winnie, palibhasa’y mga nabibilang sa larangan ng medisina, ay tanong ng tanong tungkol sa aking check-up , pregnancy symptoms at iba pa. Nagbibigay sila ng mga payo, mga dapat iwasan at bawal sa akin. Kung minsan nga ay hindi ko malaman kung binibigyan ba nila ako ng magandang payo o nananakot lamang sila tungkol sa panganganak. Hahaha. 

Si Papa ko kapag tumatawag, hindi nya nakakalimutan na kumustahin ako o kung ano na ang aking kalagayan. Sa tuwing kausap nya ako hindi nya nakakaligtaan na sabihin na “kumain ka ng kumain hangga’t may makakain, dalawa na kayo at mag-iingat kayo ng baby mo…

Si Mama ko, dahil kami ang mgkasama dito sa bahay, lagi siyang nagkukweto, nagbibigay ng payo at suhestiyon. Mother knows best ika nga nila. Ang bunga ay namunga na.

“Iba talaga ang nagagawa ng baby”, sambit ni Charles sa akin at akin naman itong sinangayunan. Binago nya lahat ng negatibo nang postibo. Ang bato naging mamon, ang mabangis na leon ay naging munting kuting , ang itim ay naging bahaghari.

Sa aming mga magulang at kaanak, walang hanggang pasasalamat ang ipinaabot naming ni Charles sa walang sawang pag-intindi at hindi matatawarang suporta sa amin. Muli, maraming salamat.  

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

moovz. viber. bus.

When I got into a relationship, I want it for long term otherwise, none at all. I want it to last. I don't want relationship just for the sake of having one. A partner who stays even if the world gives a lot of reason to leave. And I think I found her. We first met online through an application Moovz. It is like a Facebook for the LGBT community and for straights as well, where you can meet and greet, post anything (nudity is not allowed), make friends. Just like Facebook basically. If I'm not mistaken she is the one who chat me first then I replied. I added her to our Viber group chat 'mooverz' so she can meet fellow Filipino moovz user. Yes we exchange conversations but that's just it because I am eyeing on someone already. But that someone, let's call her A, is not ready. I did my best to court her, send messages, make calls but I guess she is not that ready. So I wandered again, and this girl, let's name her K, popped again asking how my day...

Sure-real Moments

---> UERMMC Hospital, January 13, 2011         Sophia Ailee was 8 weeks then. Just about the size of a tadpole with normal beating heart. To my awe, it made me say, Oh my god, as I saw her on the ultrasound monitor. She's there, definitely there. ---> Amisola Maternity Hospital, February 22, 2011, Pelvic Ultrasound         Our dear baby has grown a lot. From being a tadpole-like to a human baby body with head like her Didi (shorten term for Daddy), little arms stretching and crossed legs. Her spinal cord and bones in both arms and legs is already formed but still maturing. As I saw her thru the monitor, feels like I can almost touch her. It made me teary eyed during the session. Our baby is perfectly fine and that was an ease on my part and Charles, too. Phew! ---> Twist. Kick. Roll. Punch.         Sounds like a video game, right? We just need some super powers. Hahaha. It is very o...

You've been through awesome childhood if...

This entry will surely leave a smile in your face while remembering your childhood. This is not chronologically arrange or written in countdown, I just numbered it so you can write it down which of these applies to you. Hope you had a fun reading it like I had fun writing and remembering it. Have a laugh! :) 1. Singing or making noise in front of an electric fan 2. Speaking or making noises while doing the Indian sound 3. Making the power outlet as piggy bank 4. Eating booger (It's salty, try it!) 5. Toe nail bite 6. Swallowed a coin 7. Drank an alcohol or perfume 8. Tipped over face first 9. Afraid of the 3 o clock habit (Here in the Philippines, one channel had a 3 o clock prayer and of course flashing Jesus Christ) ( that scared me a lot) 10. Cried when Dumbo's mother was away from him 11. Made the Sony VHS round button a steering wheel 12. Played with your pee 13. Ate your poop ( I know this is eew but my mom said I did it when I was less than 1 yr...